Gecmisteki Ankara

Kimi zaman gecmisi hatirladigimda cocuklugumun Ankara'sini ozledigimi farkediyorum. Ankara'li olmak yazisini okudugumda bu yuzden her zaman duygulanmisimdir. Bazen dusunuyorum da aslinda hersey cocuklukta guzel.

Cocuklugumun Ankara'si deyince de akilma ilk Kugulu Park, Akun Sinemasi, Genclik Parki, Ari Studyosu, Jeton, Tunali , Sinasi Sahnesi, Karum ve 7. Cadde dondurmacilari geliyor. Biz ailecek dogma buyume Ankara'liyiz. Annem babam Ankara'da dogmus, bu sehirde asik olmus, evlenmis ve bizleri yine bu sehirde buyutmusler.




Cocuklugumda annem ve babam firsat buldukca bizi tiyatro ve sinemaya gotururlerdi. Ankara kulturel faaliyetler konusunda oldukca zengin bir sehir. O zamanlarda vizyona yeni bir cocuk filmi girdiginde veya sehre yeni bir cocuk oyunu geldiginde solugu sinema ve tiyatroda alirdik. Bu yuzden bazen sahne kokusuna feci ozlem duyuyorum. Babam konservatuar okumami, tiyatrocu olmami cok arzulardi. Bana bu sayede sahne sevgisini asilamaya calisirdi. Ne yalan soyleyeyim bazen buyuk sozu dinlemek gerekirmis cok gec anladim.

Hemen hemen her cumartesi tunali ya da kizilaya gider sonrasinda solugu ya Sinasi Sahnesinde ya da Akun Sinemasinda alirdik. Oncesinde Jeton'da kocaman hamburger ekmegi arasinda donerimizi yemegi de ihmal etmezdik. Omru hayatimda bu formatta doneri baska bir yerde yemisligim yoktur zaten. Aksamlari ise evden arabaya atlandigi gibi Bahceli'de dondurma keyfi, bazen Genclik Parki'nda donme dolap..

Mutlu, huzurlu ve eglenceli cocukluk gunlerim..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder