Çalışan Anne Olmak

Calışan anne olmak gerçekten zor zanaat. Hayır ev hanımı olmak çok mu iyi sanki diyecekseniz. Elbette ki o da yorucu ancak işin bir de vicdani tarafı var. Daha dün gibi hatırlarım doğum iznimin bitmesine 1 ay kala her gün ağladığım ve kendimi suçlu sayacağımı hissettiğim günleri. Ben anneyim çocuğumu nasıl bırakırım düşüncesi beynimi zonklatırdı adeta. Aslında tüm çabamız, para kazanma gayemiz bu saatten sonra artık çocuğumuz için değil miydi. Sadece kendimiz için mi çalışıyorduk gel de bunu yeni anneye anlat. Anlamaz bir de üstüne kendini suçlar.




Zaman ilerledikçe o benim işte olmama, ben ondan ayrı kalmaya alışır olduk. Çocuklar düzeni severler derlerdi de o ne yaa!! Öyle şey mi olur!!! Çocuk bu düzenden ne anlamış!!!! diye söylenirken farkettim ki çocuk gerçekten de düzene hemen adapte oluyor. Kimin ne zaman evde olacağına, kimin ne zaman evden gideceğine alışmış, kabullenmiş, bir nevi düzenini kurmuş oluyor.




Araştırmalar annenin çalışmasının çocuğu olumsuz yönde etkilemediğini gösteriyormuş. Okuyunca çok sevindim. Aslında düşününce geçirilen zamanın süresinden ziyade geçirilen zamanın kalitesi önemli. İşten geldiğimde onunla türlü türlü oyunlar oynamak, onu yüzünde gülücükler açtığını görmek tüm yorgunluğumu alıyor adeta. Hayatımda hiçbir zaman hafta sonlarını bu kadar önceden planladığımı hatırlamıyorum. İstiyorum ki her hafta sonu farklı birşeyler yapalım, yeni oyunlar yaratalım, hafta içi ayrı kaldığımız zamanların acısını çıkartalım..

Bir de şunu belirtmeden geçemeyeceğim. Çocuk sahibi olmadan önce işte en ufak ayrıntıyı dert eder, daha çok stres yapardım. Çocuğum olduktan sonra bu tükenmişlik sendromu denen hadiseyi adeta aştım. Evet evde süper anne olmak için elimden geleni yapıyorum, belki daha çok yoruluyorum ama artık pazartesileri işe severek geliyorum. Pazartesi sendromu mu o da neymiş ;)



Çalışan ve çalışmayan tüm annelere kolaylıklar dilerim.

15 yorum:

  1. Hislerime tercüman olmuşsun.Bizde de durum aynı herkes mutlu şu an işe,kreşe gitmekten eve gelmekten,haftasonu olmasından.Bir ben vakit yetiremiyorum o sorunum kaldı.O da hep hastalıklar yüzünden bir kez öteleyince bir işi hep öteleniyor

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bana da zaman hic yetmiyor. Yetisemiyorum zamana :)

      Sil
  2. hemen atladım başlığı görünce :) Daha şimdiden başladı pazartesi sendromu :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hafta sonu yetmiyor adeta sizi cok iyi anliyorum

      Sil
  3. Sonraki sene,sonraki sene derken bu sene oldu yine bir iş çıktı bu sefer başlayacağım herhalde :)

    YanıtlaSil
  4. her çalışan annenin sorunu aynı, hele de doğum izninden sonra işe başlayınca aynı bunalım :) ama şu da bir gerçek ki çalışan anne hep daha programlı, daha düzenli, bende her hafta sonu programını çok önceden tasarlamış olurum mesela :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tespitiniz cok dogru. Duzenli ve programli olmak durumundayiz

      Sil
  5. Ben henüz anne değilim ama çalışan anneler bana hep ilham vermiştir. Böyle bir durumda bu blog çok yardımcım olacak :) Bilgiler çok güzel :)
    Takipteyim ve her zaman beklerim
    http://beauty-n-fashionlove.blogspot.com/
    Sevgilerimle

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cok naziksiniz ben de sizin sayfanizi cok begendim. Sevgiler

      Sil
  6. Suanda üniversite son sınıftayım ilerde benide ilgilendiren bir durum bu :) çok güzel anlatmışsın emeğine sağlık.Sevgiler ;)

    YanıtlaSil
  7. Çok teşekkürler umarım ileride yardımcı olacak bilgiler verebilmişimdir. Benden de çok sevgiler

    YanıtlaSil
  8. Maşallah diyeyim, çalışan anneler gerçekten süper anne. Umarım artık hiç pazartesi sendromu yaşamazsın :)

    YanıtlaSil
  9. Süper anne deyince aklıma annem gelir aslında. Ben şahsen 10 da 1'i bile olamam. Annesi çalışmayan çocuklar gerçekten çok şanslı. En azından ben öyleydim. Sevgiler

    YanıtlaSil